ความยินยอมจริง ๆ คืออะไร

ลองนึกภาพเพื่อนชวนคุณไปกินข้าว คุณตอบ ‘ได้ ๆ’ แบบที่ใจไม่ได้อยากไปจริง นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลายครั้งในเรื่องเซ็กซ์และซีนเพลย์ของ BDSM เช่นเดียวกัน ความยินยอมไม่ใช่แค่เพียงพูดว่าไม่ปฏิเสธ แต่รวมถึงการที่ทั้งกาย และใจพูดพร้อมกันว่า ‘ใช่ ฉันรับรู้และพร้อมที่จะทำในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น’

สี่คุณสมบัติของความยินยอมที่ใช้ได้จริง

• เต็มใจ — ไม่ได้พูดเพราะกลัว ไม่ได้พูดเพราะเกรงใจ ไม่ได้พูดเพราะเมามายขาดสติ
• รับรู้ข้อมูล — รู้ว่ากำลังตกลงเรื่องอะไร ความเสี่ยงคืออะไร ทางเลือกคืออะไร
• ต่อเนื่อง — ตกลงตอนต้นไม่ได้แปลว่าตกลงตลอด ทุกขั้นตอนตรวจสอบกันได้
• ถอนได้ — เปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็ได้ โดยไม่ต้องอธิบายเหตุผล

สิ่งที่ ‘ควรทำ’

ควรทำคือคุยก่อนเริ่ม แม้จะอึดอัดปนเขินอายบ้าง ควรทำคือถามเป็นระยะ ‘ยังโอเครึเปล่า?’ 'ไหวไหม?' ‘อยากต่อไหม?’ ควรทำคือฟังคำตอบจริง ๆ ทั้งจากคำพูดและการแสดงออกของคู่ตัวเอง ควรทำคือยอมรับว่าวันนี้คู่ของคุณอาจไม่อยากเพลย์ในแบบที่ต้องการหรือที่เคยมา ซึ่งไม่เป็นไร

สิ่งที่ ‘อย่า (หา) ทำ’

อย่าทำคือเดาเอาว่าคู่ ‘คงโอเค’ อย่าทำคือกดดันให้ตอบเร็ว ๆ อย่าทำคือถือความเงียบของอีกฝ่ายเป็นคำตอบว่าใช่ อย่าทำคือถือว่าครั้งก่อนตกลงแล้วครั้งนี้ก็ตกลงโดยอัตโนมัติ และอย่าหาที่จะทำคือเจรจาเรื่องการเพลย์หรือมีเซ็กซ์กับคนที่เมามายหรือไม่อยู่ในสภาพสติสัมปชัญญะสมบูรณ์